Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/5567 K.2010/4105

Davacı, 1.3.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve 1.6.2008 tarihi itibariyle yeni aylık bağlanması sonucu yapılan mahsup işlemlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurumun tüm aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 01.03.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasının geçerli olduğunun tespiti ile davalı Kurumca 01.03.2004-23.04.2008 tarihleri arasında yersiz ödendiği için geri istenen aylık tutarını borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı yasanın 62/1 maddesi uyarınca, sigortalının yaşlılık aylığı için çalıştığı işten ayrıldıktan sonra kuruma müracaat ettiği tarihi takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazanacağına ilişkin düzenleme karşısında; mahkemece davacı yanca işten ayrılma tarihinin 24.02.2004 tarihi olduğunun kanıtlanmamış olması karşısında emeklilik talep dilekçesinin verildiği 24.02.2004 tarihini takip eden ay başı değil de sonraki ay başı olan 01.04.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesi gerekir iken tahsis talep tarihi olan 24.02.2004 tarihini takip eden ay başı olan 01.03.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.