Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/8691 K.2010/6553

Davacı, davalılardan işveren nezdinde 2003 ve 2004 yıllarında ara vermeksizin tam yıl olarak çalıştığını, 2003 yılında eksik gösterilen 240 gün, 2004 yılında eksik gösterilen 130 gün prim ödemesinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalılardan kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bindin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmaların Kurum'a bildirilmediği, 01.07.1997 ile iş akdinin son erdiği 31.12.2006 tarihleri arasında kalan sürede ise 2002 yılında 140 gün, 2003 yılında 240 gün ve 2004 yılında 130 gün noksan bildirimde bulunulduğundan bahisle davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kurum'a kayıt ve tescil edilmeyen ve bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında kalan döneme yönelik istemin ispatlanamadığından reddine, kuruma bildirilmeyen 2002 yılında 140 gün, 2003 yılında 240 gün ve 2004 yılında 130 gün çalışmanın tespitine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı Kurum vekillerince temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin 2203,2003 ve 2004 yıllarındaki çalışmaların noksan bildirildiğinin kabulü ile bu sürelerin tespitine ilişkin kararı doğrudur. Ancak yeterli araştırma ve soruşturma yapılmaksızın 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında kalan döneme yönelik hizmet tespiti isteminin reddi hatalıdır.

Davacının 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasındaki hizmet iddiası ile ilgili olarak dinlenen ve aynı sokaktaki başka binalarda kapıcılık yaptığı kayıtlarda belli olan tanıklar çalışma olgusun doğrulamıştır. Bunlardan ...’ın 07.12.1993 tarihinden itibaren çalışmalarının bulunduğu sigorta kayıtlarından bellidir. Davacının çalıştığı işyerinin kömür kaloriferli bir bina olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davalı tarafça da uyuşmazlık konusu dönemde kapıcı:kaloriferci hizmetlerinin bir başkası tarafından yerine getirildiği ileri sürülmemiştir. Ne var ki binanın uyuşmazlık konusu dönemde iskânın alınarak oturumun başladığı diğer bir deyişle kapıcı:kaloriferci hizmetine ihtiyaç duyulacak bir durumda olup olmadığı da belli değildir.

Çalışma olgusunu doğrulayan diğer tanıkların uyuşmazlık konusu dönemde beyan ettikleri gibi aynı sokakta market işlettikleri, aynı sokaktaki başka binalarda ve çalışmanın geçtiği ileri sürülen binada oturdukları diğer bir deyişle davacının çalışma olgusunu bilebilecek durumda olup olmadıkları kayıtlardan kontrol edilmemiştir.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu göz önünde tutularak, öncelikle çalışmanın geçtiği ileri sürülen apartman iş yerinin 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında iskânının alınarak oturmanın başlayıp başlamadığı araştırılmak, davacı ile birlikte çalışan ve varsa SSK prim bordrolarında kayıtlı kişiler veya benzer işi yapan işverenlerin kayıtlarına geçmiş kimseler, yapılan işin özelliğine göre anılan dönemde faal oldukları kayden tespit edilen, bakkal,

market gazeteci ve benzeri işyerlerinin sahipleri ve kayıtlarda çalışmaları belli olana çalışanları tespit edilerek anılan kişilerin bilgilerine başvurulmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Hukuk Genel Kurulu’nun 16.6.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün ve 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2004/21-35-64 E.ve K. 15.10.2003 gün ve 2003/21-634-572 E. K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ile yazılı şekilde 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında kalan döneme yönelik hizmet tespiti isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.