Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/999 K.2010/452

Davacı, 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere temyiz edinin sıfatına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 20/04/1982-04/10/2000 tarihleri arasında vergide kayıtlı olduğu toplam 3521 gün süreye ilişkin yaptığı borçlanmanın geçerli oldugunun ve bu tarihler arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 20/04/1982 – 04/10/2000 tarihleri arasında davacının 3521 günlük vergi mükellefiyet vergi borçlanmasına, vergi mükellefiyetine dayalı ödeme günü gelir tablosuna göre eksik yatırdığı anlaşılan miktar nazara alınarak bu borçlanmanın 3179 gün geçerli sayıldığının TESBİTİNE, Kurumun bu konuda yarattığı muarazanın men’ine karar verilmiştir.

Davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen hüküm fıkrasında kabulüne karar verildiğinin yazılması, ayrıca davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderinin kabul ve red oranına göre takdiren davacı ve davalı arasında paylaştırılmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK’ un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.