Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/10196 K.2010/11386

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacı isçinin manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece manevi tazminat talebinin kabulü ile 16.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacının davalı şirkete ait maden işyerinde çalışması nedeniyle meslek hastalığına maruz kaldığı ve % 20 oranında meslekte kazanma güç kaybına uğradığı olayın kaçınılmazlık sonucu oluştuğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde meslek hastalığının davalı kurumun gerekli sağlık tedbirlerini almaması ve mevzuata aykırı davranışından ileri geldiğini iddia ederek tam kusura dayanmış ise de 13/05/2001 günlü duruşmada kaçınılmazlığı kabul ettiğini beyan etmiştir.Davacının tam kusura dayanarak dava açıp daha sonra kaçınılmazlığı kabul etmesi nedeniyle davacının talebinden bir miktar indirilerek davacı yararına 14.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 16.000,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.