KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2010/10498 E., 2010/13376 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Aralık 2010
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, zorunlu sigortalı günleri hariç 1.1.1986- 24.6.2009 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere,hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı,01.01.1986- 24.6.2009 tarihleri arasında SSK’na tabi zorunlu sigortalılığı dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini talep etmiştir.
Mahkemece davacının isteminin kabulüne karar verilerek, davacının 1.1.1986-24.6.2009 tarihleri arasında 1990 yılında çakışan 68 günlük SSK süreler dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.miştir.
Toplanan delillerden davacının 1.1.1986 tarihinde re'sen Tarım ... sigortalısı olarak tescil edilmesi ,prim ödemeleri üzerine kayıtlı taşınmazları ve 3.4.2000 tarihinden itibaren devam eden Ziraat Odası kaydı nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur.Ancak davacının SSK hizmet cetvelinden ihtilaflı dönemle çakışan 1990 yılında 56 gün,1991 yılında 42 gün ve 1992 yılında 30 günlük sürenin dışlanmasına karar verilmesi gerekirken , 1990 yılında çakışan 68 günlük SSK’lı sürelerin dışlanarak, bu süreler dışında Tarım ... sigortalısı olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7 maddesi gereği düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2010/10498, K. 2010/13376, 29 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama