Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/11633 K.2012/8251

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 15.03.2003-13.05.2007 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde eksik sigortalı çalışmalarının ve prime esas kazançlarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile hükümde yazıldığı gibi karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde , bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge ve yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken gereken sürenin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanık veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Dosyada mevcut Sosyal Güvenlik Kurumundan gelen belgelerden; davacının 2003/1,2,3,2004/1.dönem bordrolarda davalı işverene ait işyerinde çalışmalarının gözüktüğü, aylık prim ve hizmet belgesinde asgari ücretle çalışmalarının olduğu, Hizmet Cetveli dökümünde; işe başlama tarihinin 20.03.2003 ve işten ayrılışının 29.05.2007 olduğu; ancak davalı işverene ait işyeri nezdinde dosyaya sunulmuş bir işe giriş bildirgesinin olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olup, bilirkişinin kabul edilen bu görüşünde; davacının, hizmet ile ilgili eksik bildirim iddiasının yerinde olmadığı; ancak prime esas kazançlarının eksik bildirildiği kabul edilmiştir.

Somut olayda; mahkemece davacı tarafından ibraz edilen bir kısım belgelerle bir tanık beyanına dayalı olarak tespite karar verilmiştir. Düzenlenen belgeler konusunda tanığın beyanının alınmadığı gibi eksik bildirim konusunda da hüküm kurmak için dinlenen tanık beyanı yeterli değildir. Bu çerçevede, davanın, davacının talebinin kabulülünü gerektirecek yeterli ve gerekli araştırmayla hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak, sağlıklı bir biçimde yürütülmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş; işverenin bordrolarında kayıtlı tanıkların ibraz edilen belgeler de gösterilerek hizmet süresi ve ücret yönünden beyanlarının alınması, belgelerin işveren tarafından düzenlendiği ve gerçeğe uygun olup olmadığı belirlendikten sonra sonuca gitmekten ibarettir.

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarını kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.