Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/11785 K.2012/7642

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1985-2002 yılları arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, davalıya ait iş yerinde 1985-2002 yılları arasında kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiş,davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın hak düşümüne uğradığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bu yönü ile davanın yasal dayanağı belirgin olarak 506 sayılı yasanın 79/10 maddesidir. Anılan maddede, yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları kurumca tespit edilemeyen sigortalıların çalıştıklarını hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilecekleri öngörülmüştür. İşe giriş bildirgesi, dönem bordrosu verilmesi, çalışmaya ilişkin müfettiş raporunun bulunması durumunda davanının hak düşümüne uğramayacağı kabul edilmelidir.

Dosya üzerinde yapılan incelemede davalı işverence 29.09.1994 tarih 160758 numara ile intikal ettiği anlaşılan dönem prim bordrosunda davacının 1.8.1994 tarihinden 30.8.1994 tarihine kadar 15 gün süre ile çalıştığının bildirildiği görülmektedir.Bu durum karşısında işin esasına girilerek davacının işyerinde çalıştığı dönemin tespiti ile çalışmanın kesintiye uğraması durumunda davanın hak düşümüne uğrama durumu da gözönünde tutularak karar verilmesi gerekirken hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.