Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/12364 K.2011/1332

Davacı, 1.1.1995-2001 tarihleri arasına zorunlu SSK'lı çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının 01.01.1995-2001 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

HUMK.'nun 389 maddesi uyarınca verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüde mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır. Bunun yanında hakim somut olayın özelliğine göre infazda duraksamaya yer bırakmayacak biçimde karar yazma durumundadır.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile,davacının 506 sayılı Yasaya sigortalı olduğu süre dışında kalan 1995 yılında 92 gün, 1996 yılında 215 gün, 1997 yılında 220 gün, 1998 yılında 220 gün, 1999 yılında 194 gün,2000 yılında 112 gün ve 2001 yılında 181 gün süre ile 2926 sayılı Yasaya tabi ... tarım sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının satmış olduğu ürün bedelinden ilk ... pirim kesintisinin 31.5.1996 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece Tarım ... Sigortalılık başlangıç tarihinin kesintinin yapıldığı tarihi takip eden ay başı olan 01.06.1995 tarihinden başlatılması ve 31.12.2001 tarihine kadar 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğu süreler dışlanarak Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken hükmün infazında tereddüt uyandıracak şekilde sigortalılık başlanğıç ve sona eriş tarihleri belirtilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.