Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/13024 K.2012/9095

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava; davacının, davalı Kurum'a 5.763,61 TL (özürlü çocuğundan dolayı özel eğitim ve rahabilitasyon merkezlerine yapılan ödeme) borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacının davalı kuruma 1.136,18 TL yersiz ödeme ve 226,77 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 1.362,95.TL borcunun bulunduğunun tespiti ile fazlaya ilişkin borcun iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının özürlü çocuğunun, hem MEB ne bağlı özürlü okulunda ve hem de özel zihinsel engelliler eğitim ve rehabilitasyon merkezinde eğitim aldığının tespit edildiği, davalı Kurumca çocuğun aynı anda iki eğitim kuruluşuna devam edemeyeceği belirtilerek, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine yapılan 4.897,00.TL ana para ve 866,61 TL faiz olmak üzere toplam 5.763,61 TL'nin davacıdan istendiği, daha sonra hastanın resmi kuruma devam - devamsızlığı nazara alınarak yeninden hesaplama yapıldığı, neticede davacının 1.136,18 TL anapara, 226,72 TL kanuni faiz, 10 TL posta masrafı olmak üzere 1.372,39 TL borcu olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

HUMK'un 427. maddesi uyarınca 2010 yılında kesinlik sınırı 1.430,00 TL olarak uygulanmış olup, temyiz incelemesi için dava değerinin 1.430.00 TL.’yi geçmesi gerekir.

İnceleme konusu kararda; her ne kadar başlangıçta davacının Kurum'a 5.763,61 TL borçlu olmadığının tespiti talep edilmiş ise de; yargılama aşamasında yeniden yapılan hesaplamada davacıya çıkarılan borcun 1.136,18 TL olduğu, mahkemece 12.10.2010 tarihli hüküm ile bu değere hükmedildiği görülmüştür.