Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/13436 K.2012/10342

Davacı, 01/01/2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına, biriken aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. KARAR

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıya 01/01/2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01/01/1980 tarihinden itibaren 2181 gün 506 sayılı Yasa kapsamında, 11/12/1983-30/11/1988, 05/10/1991-31/12/1997 ve 08/01/1999-31/03/2005 tarihleri arasında olmak üzere 6278 gün 1479 sayılı Yasa'ya göre prim ödemesi bulunduğu, davacının 26/12/2008 tarihinde tahsis talep etmesi üzerine oluşturulan “yaşlılık aylığı karar bilgi giriş formu” isimli belgede aylık başlangıcını etkileyen tarih olarak 09/09/2009 tarihinin gösterildiği davacıya 01/10/2009 tarihi itibariyle 506 sayılı Yasa'nın geçici 81. maddesi gereğince yaşlılık aylığı bağlanmış olduğu, mahkemenin davacının tahsis talep ettiği 26/12/2008 tarihi itibariyle prim borcu bulunup bulunmadığını araştırmadan yazılı şekilde karar vermiş olduğu anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, davacının yazılı istek tarihi itibariyle Kuruma prim borcu olup olmadığını sormak ve sonucuna göre davacının yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığını belirlemekten ibarettir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.