KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2010/14037 E., 2011/2303 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2011
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, 1981 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi Esnaf ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Dava, davacının 1981 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa’ya tabi Esnaf ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kısmen kabulü ile,davacının 01.01.1981-30.09.1986 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi Esnaf ... sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının vergide kayıtlı olduğu süre 01.08.1981-30.09.1986 tarihleri arası olduğundan, gerekçeli kararda da davacının 01.08.1981-30.9.1986 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun kabulü gerektiği açıklandığı halde bu dönem yönünden tespit kararı verilmesi gerekirken gerekçeli karar ile farklılık oluşturacak şekilde 01.01.1981-30.09.1986 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi Esnaf ... sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2010/14037, K. 2011/2303, 17 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama