Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/1840 K.2011/2213

Davacı, davalı işveren nezdinde 04.10.1988-25.07.2003 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 4.10.1988-25.7.2003 tarihleri arasında sigorta primine esas olan ücretinin davalı Kuruma eksik bildirildiği iddiasına dayalı gerçek ücretinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde kısa karara uygun olarak davacının davalı işverene ait işyerinde 1.12.2002-22.7.2003 tarihleri arasında aylık net 1.163,75 TL ücret alarak çalıştığının tespitine, fazla talebin reddine karar verilmesi gerekirken, maddi hata sonucu 1.12.2003-22.7.2003 tarihleri arasında aylık net 1.163,75 TL ücretle çalıştığının tespitine, karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, kararın gerekçe kısmındaki açıklamadan maddi hataya dayalı olduğu anlaşılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.