Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/2208 K.2011/2965

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 21.9.2003 tarihinde iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile, davacının maddi zararı Kurumca karşılandığından maddi tazminat isteminin reddine, 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,işçilik alacakları ile ilgili davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu %49 oranında maluliyetinin bulunduğu,davacı işçinin %35 oranında, davalı işverenin %65 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı işverenin tam kusuruna dayanarak dava açmış yargılama sırasında davalı işverenin kusurunun %65 olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda talepten bir miktar indirim yapılarak davacı yararına 23.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken istemin aynen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.