Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/3378 K.2011/3802

Davacı, bordrolarda gösterilen işçiler dışında işçiler olmadığının, prim ve geçikme zammı borcu bulunmadığının tespiti ile 80 sayılı komisyon kararının iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacı işverenlere eksik işçilik bildirildiği gerekçesiyle davalı Kurumca tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammına ilişkin Kurum işleminin iptali ile davacıların Kuruma borçlu olmadıklarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile davalı kurumda ... sicil sayılı dosyada işlem gören davacı taraf özel bina inşaatında ... sigorta sicil numaralı ..., ... sigorta sicil numaralı ..., ... sigorta sicil numaralı ... ve ... sigorta sicil numaralı ...'un 25.07.2003 tarihinden 12.12.2003 tarihine kadar aralıklı olmak üzere; 12.12.2003 tarihli tutanakta belirtilen süreler kadar (Temmuz 2003'te 6 gün, Ağustos 2003'te 15 gün, Eylül 2003'te 15 gün, Ekim 2003'te 15 gün, Aralık 2003'te 5 gün), ...'un ise 12.12.2003 tarihinde çalışmaya başladığının kabulüyle davaya konu prim ve gecikme zammı tahakkukunun belirlenen çalışma süreleri dikkate alınarak yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Kurum yoklama memuru tarafından düzenlenen 12.12.2003 tarihli tutanakta,davacılara ait işyerinde 01.05.2003 tarihinden itibaren 5 kişinin çalıştığının tesbit edildiği,Kurum müfettişinin 02.04.2004 tarihli raporunda,yoklama memurlarınca tutulan tutanağa göre işlem yapılması gerektiğinin kabul edildiği,davalı Kurumca 16.6.2004 tarihli yazı ile davacılardan prim ve gecikme zammı olmak üzere toplam 3.859,39 TL nin ödenmesinin istendiği, davacıların süresi içinde 5.7.2004 tarihinde davalı Kurum ünitesine itiraz edildiği, itirazın 7.7.2004 tarihli karar ile Kurum İtiraz Komisyonunca reddedildiği,

ret kararının davacılara 19.7.2004 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine süresi içinde bu davanın açıldığı ve davacılar tarafından ihtirazi kayıtla paranın ödendiği, mahkemece sözkonusu tutanak ve müfettiş raporunda isimleri geçen davacılara ait işyerinde çalıştıkları tesbit edilen kişilerin çalışma süreleri ile ilgili karar verildiği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, verilecek kararın davadışı işçilerin de hak alanını doğrudan etkilediği açıktır.

Bu bakımdan, davadışı işçilere davanın yöntemince yöneltilmesi gerektiği ortadadır. Oysa, yargılamanın bu kişilerin yokluğunda davalı Kurumun huzuru ile sürdürüldüğü ve sonuçlandırıldığı açıktır.

Yapılacak iş, davacıya davayı yöntemince davadışı işçiler ..., ..., ..., ... ve ...’a yöneltmek, üzere önel vermek, bu kişilerin ileri süreceği delilleri toplamak, dosyadaki mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve sonucuna göre karar vermektir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.