KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2010/3781 E., 2011/6086 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dava, davacı sigortalının iş kazası sonucu uğradığı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacı sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı baba Halis Erolun maddi tazminat istemin reddine , davacı anne ... ve baba Halis Erolun manevi tazminat istemlerinin 1000,00 TL olarak kısmen kabulüne karar verilmiştir
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasanın 2.maddesi uyarınca 01.01.2009 tarihinden sonra, anılan yasanın 427.maddesindeki kesinlik sınırı, 1.400,00 -TL.’ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar bu tarihten sonra verilmiş ve kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak, davalıların davacı anne ve baba hakkındaki manevi tazminata ilişkin hükme yönelik temyiz dilekçelerinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların davacı ... yararına maddi ve manevi tazminat verilmesine ilişkin hükme yönelik yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddine.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2010/3781, K. 2011/6086, 11 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama