Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/4446 K.2010/8324

Davacı, SSK.'lı sigortalılığı hariç 01.02.1995-15.07.2004 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum’un tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacının zorunlu SSK lı çalıştığı süreler ile Kurumca niza çıkarılmayan 01.02.1995-01.09.1996 tarihleri arasındaki dönem dışında 15.07.2004 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece çakışan zorunlu SSK lı çalışmaları dışında 01.02.1995-01.09.1996, 01.11.1996-30.04.1997, 02.12.1997-14.07.2004 tarihleri arasındaki dönemde 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

HUMK Madde 74 maddesi uyarınca “Kanunu Medeni ile muayyen hükümler mahfuz olmak üzere hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez. Tahakkuk edecek hale göre talepten noksan ile hüküm caizdir” hükmü uyarınca Hakim tarafların talepleri ile bağlı olup fazlasına hükmedemez.

Somut olayda davacının zorunlu SSK lı çalıştığı süreler ile Kurumca niza çıkarılmayan 01.02.1995-01.09.1996 tarihleri dışında 15.07.2004 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalı olduğunun tespiti olduğu halde mahkemece talep aşılarak davacının 01.02.1995-01.09.1996 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalı olduğunun tespiti karar verilmesi, ayrıca talep göz önünde tutulduğunda davada ret edilen kısım bulunmadığından davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi gerekirken hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.