Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/4695 K.2011/5575

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 14.09.1999-20.08.2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, davalı şirkete ait iş yerinde geçen 14.09.1999-20.08.2005 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının hizmet süresinin dosyada mevcut 16.12.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre prime esas Kurum taban ücreti üzerinden Kuruma bildirilmesi gereken gün sayısının 1193 gün olarak tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının davalı şirket adına tescilli 81036723 sicil nolu iş yerinden 27.10.1999 tarihinden itibaren 1999/3 dönemde 12 gün, 2000/1 dönemde 90 gün, 23.11.2001 ile 2006 yılı 1. ayı arasında (2001/3 dönemde 38 gün, 2002 yılında 360 gün, 2003/1 dönemde 100 gün, 2003/2 dönemde 60 gün, 2003/3 dönemde 75 gün, 2004/1 dönemde 1 gün, 2004/5,6,7,8,9,10,11,12, aylarında her ay 5 gün, 2005/1 ayında 5 gün çalışmasının bildirildiği, karar dayanak oluşturulan 17.12.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre davacının davalı şirkete ait iş yerinde 14.09.1999-02.08.2005 tarihleri arasında kesintisiz 2118 gün çalışmasının bulunduğu bu çalışmaların 925 günlük çalışmanın Kuruma bildirildiği 1193 günlük çalışmanın Kuruma bildirilmediğinin tespit edildiği anlaşılmaktadır.

HUMK Madde 389 maddesi uyarınca verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mücip olmayacak surette gayet sarih açık yazılmalıdır.

Somut olayda mahkemece davacının 14.09.1999-02.08.2005 tarihleri arasında davalı şirkete ait iş yerinde kesintisiz çalıştığının tespiti ile Kuruma bildirilmeyen 1193 günlük çalışmasının tespitine karar verilmesi gerekirken, HUMK’nun 388/son ve 389. maddelerine aykırı ve infazı mümkün bulunmayacak şekilde bilirkişi raporuna atıf yapılarak 1193 günlük çalışmanın tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.