Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/5004 K.2011/8840

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.08.1990-15.01.1991, 01.02.1994-15.07.1994 ve 02.02.1998-05.12.1998 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının eşi murisi ... davalı işverene ait (...) nolu işyerinde 1.8.1990-15.1.1991, 1.2.1994-15.7.1994 ve 2.2.1998-5.12.1998 tarihleri arasında geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının eşi murisi ... 1.8.1990-15.1.1991, 1.2.1994-15.7.1994 ve 2.2.1998-5.12.1998 tarihleri arasında Kuruma bildirilen çalışmalar haricinde davalıya ait işyerinde hizmet aktiyle çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de; varılan bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence muris sigortalının (...) sicil nolu iş yerinde 1.8.1990 tarihinde işe girdiğine dair ilk işe giriş bildirgesi verildiği, aynı yerden 1.2.1994 ve 2.2.1998 tarihlerinde de bildirge verilip, 1.8.1990-15.1.1991 tarihleri arasında 30 gün, 1.2.1994-15.7.1994 tarihleri arasında 90 gün, 2.2.1998 de girişle 1998/1-2. dönemde 70 gün bildirimde bulunulduğu, aynı zamanda başka işyerlerinden 1.10.1996-1.11.1996 tarihleri arasında 31 gün ve 1.11.1998-5.12.1998 tarihleri arasında 5 gün çalışmasının bulunduğu, davalı işyerinin 1.9.1989-30.4.1998 tarihleri arasında yasa kapsamında olduğu, sigortalının 27.2.1991-27.8.1992 tarihleri arasında askerlik görevini yaptığı, davacı eşin ölüm aylığı talebinin 900 gün dolmadığından Kurumca reddedildiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten, davacının eşi murisi ... davalı işyerindeki çalışmaları 1.8.1990, 1.2.1994 ve 2.2.1998 tarihli imzasını taşıyan işe giriş bildirgesi ile Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak primleri ödenmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten ifadesi hükme dayanak alınan tanıklar davacının murisi sigortalıyla birlikte bu işyerinde çalışan kayıtlara geçmiş kişilerden ise de; tanıkların işyerindeki çalışmaları 1994(dahil) yılına kadar geçmekte olup, 1995 (dahil) yılı sonrası kayıtlı tanık beyanı bulunmadığı gibi, sigortalının 1994 sonrasında 1996 ve 1998 yıllarında başka başka işyerlerinden çalışmaları bildirilmiş olmakla, sigortalının 15.7.1994 tarihine kadar olan dönem yönünden tespite karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde istemin tümden kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının eşi murisi ... davalı işverene ait (...) nolu işyerinde 1.8.1990-15.1.1991 ve 1.2.1994-15.7.1994 tarihleri arasında çalıştığının bu tarihler arasında S.G.K'yabildirilmeyen eksik çalışma sürelerinin tespitine, fazla istemin reddine karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.