KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2010/5029 E., 2011/7417 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2011
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
736 kelime·4 dk okuma·1 bölüm
2- ... Kiremit Tuğla San. Tic. A.Ş. Vek. Av. ...
Davacı, davalırdan işverene ait işyerinde 15.03.1995-15.10.2006 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Sosyal Güvenlik Kurumu'nun tüm, davalı ... Kiremit Tuğla San. ve Tic.AŞ'nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 15.3.1995 – 15.10.2006 tarihleri arasında her yıl 1 Nisan – 30 Kasım tarihleri arasında 678,00 TL net ücretle geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespini istemine ilişkindir.
Mahkemece, "... 4" sigorta sicil numaralı davacının, davalı işverene ait "... 1.019" sicil sayılı iş yerinden Kuruma bildirilen sigortalı çalışmaları dışında 1995/3. dönemde 38 gün ve 1996 yılında 150 gün olmak üzere toplam 188 gün süreyle hizmet aktine dayalı olarak 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak çalıştığının ve davacının en son prime esas kazancının 678,00 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddesine göre Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin tespitine yönelik mahkeme kararlarında aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının yer alması gerekir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, tuğla fabrikasında traktör şoförü olarak çalışan davacının imzasının bulunmadığı 1995, 1996 ve 1997 yıllarına ait ücret bordroları ile davacının imzasının bulunduğu 1997, 1998, 1999 ve 2000 yıllarına ait ücret bordrolarına göre davacının asgari ücret aldığı, 2004, 2005, 2006 yıllarına ait iş sözleşmelerinde davacının asgari ücret alacağının kararlaştırıldığı, değişik tarihlerde Kurum müfettişi tarafından düzenlenen inceleme raporlarında işyerinde çalışanlara asgari ücret ödendiğinin belirlendiği,
Kurum müfettişinin bilgisine başvurduğu davacı ve diğer çalışanların işyerinde asgari ücret üzerinden ödeme yapıldığını beyan ettikleri ve böylece davacının tespite konu 1995 ve 1996 yıllarındaki aylık kazanç toplamının prime esas aylık kazancın alt sınırı ( 506 sayılı Yasa'nın 77 ve 78.maddelerine göre 4857 sayılı İş Kanununun 39 uncu maddesine göre 16 yaşından büyükler için belirlenen günlük asgari ücretin otuz katı) olduğu halde tespitine karar verilen bu yıllara ait aylık kazanç toplamlarının kararda gösterilmemesi hatalı olduğu gibi davacı, Kuruma eksik bildirilen çalışmaları ile birlikte 2006 yılındaki en son ücretinin net 678,00 TL
./..
-2-
olduğunun da tespitini talep etmiş olup davacının davalı işyerinde asgari ücretle çalıştığı ve 1.5.2006-15.10.2006 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının Kuruma eksiksiz bildirildiği anlaşılmakla bu döneme yönelik hizmet tespiti isteminin reddi yanında en son ücretinin net 678,00 TL olduğuna yönelik isteminin de reddine karar verilmesi gerektiği halde davacının en son prime esas kazancının 678,00 TL olduğunun tespitine karar verilmesi de doğru değildir.
Öte yandan, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36.maddesine göre Kurumun harçlardan bağışık olduğu gözardı edilerek, 14,00 TL harcın yargılama giderlerine dahil edilerek davalı işveren ve Kurumdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi de usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2010/5029, K. 2011/7417, 29 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama