Dava 23.06.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 3,20 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Mahkemece davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yerel mahkemenin manevi tazminata ilişkin takdiri yerindedir. Maddi tazminata gelincezararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının, maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.
Somut olayda, davacı işçinin hallaç bölümünde balya presinde çalışan işçi olduğu, davalı tarafından dosyaya sunulan toplu iş sözleşmesinde belirlenen ücretle çalıştığı,olay tarihindeki ücretinin sunulan toplu iş sözleşmesine göre 580,30TL /aylık düzeyinde bulunduğu ve davacının işyerindeki çalışmalarının 02.09.2008 tarihine kadar devam ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık konusu olan husus davacının işyerindeki çalışmalarının sona erdiği 02.09.2008 tarihinden sonraki dönem için uğradığı maddi zararların hesabı yapılırken işyerinde geçerli Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre hesap yapılmış olması noktasında toplanmaktadır.
Yapılacak iş, davacı işçinin hallaç bölümünde balya presinde çalışan işçi olduğu ve asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilerek, öncelikle davalı işyerinden ayrıldıktan sonra bir başka işte çalışıyor ise bu işyerinden aldığı ücretle, bu husus tesbit edilemiyorsa bu kez ilgili meslek kuruluşundan sigortalının yaşı, kıdemi, yaptığı iş, mesleki eğitimi belirtilerek alabileceği ücretleri sormak, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, davacının işyerinden ayrıldığı 02.09.2008 tarihinden sonrası için davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi ile değil yukarıda açıklanan şekide tesbit edilecek gerçek ücretle işçinin tazminatını yeniden hesaplatmak, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekili’nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.