Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/5609 K.2010/8174

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun ve aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili dava dilekçesinde davacının ilk prim kesintisini takip eden ay başından 31.2.2001 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'ya göre tarim ... sigortalısı olduğunun tespiti istemiş, son celse ise davayı ıslah ederek, 01.09.1994-31.12.1997 ,1.5.1999-31.12.2001 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'ya göre tarim ... sigortalısı olduğunun tespiti istemiştir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının 29.6.2009 tarihlinden itibaren Ziraat Odasına üyeliğinin bulunduğu, adına kayıtlı zirai taşınmazlarının bulunduğu, ilk prim kesintisinin 2.8.1994 tarihinde yapıldığı ürün teslimatı ve prim kesintilerinin 1995,1996,1997,1999,2000,2001 tarihleri arasında devam ettiği görülmüştür.

Mahkemece, davacının ilk prim kesintisi takip eden 1.9.1994-31.12.1997,prim kesintisi yeniden esas alınarak 1.5.1999-31.12.2001 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğuna ilişkin tespit kararı yerinde ise de, davacının son celse yaptığı ve talebinin daraltılarak kısmen red kararı verilmesini engellediği talebinin mahkemece “ıslah” olarak kabul edilerek davanın kısmen kabulüne yerine, davanın kabulü denilerek istemin kısmen kabul edilmesine rağmen davalı lehine reddedilen kısım nedeni ile vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.