KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2010/5722 E., 2011/6260 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 8.2.1990-5.8.2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tesbitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
Dava, davacının 8.2.1990 – 5.8.2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmaların tespiti ile işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, yazılı şekilde işçi alacaklarının tahsili ile davacının hizmet süresinin 15 yıl 27 gün olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388/son maddesi gereğince, hüküm kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.
Öte yandan, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddesine göre kuruma bildirilmeyen hizmetlerin tespitine yönelik ilamlarda aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının yer alması gerekir.
Somut olayda, davacının sigortalı çalışmalarının geçtiği tarihler ile bu dönemlerdeki aylık kazanç toplamı ve prim ödeme gün sayısı kararda yazılı olmadığından, hüküm bu haliyle infaza elverişli değildir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2010/5722, K. 2011/6260, 12 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama