Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/6400 K.2010/12192

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan Hitit Seramik AŞ. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, ölümle sonuçlanan olay nedeniyle davacılar murisinin kusurunun bulunmadığının anlaşılmasına, davalılar ile dava dışı kusurlular arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülecek rücu davasında çözümlenmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 25.01.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili 16.05.2002 tarihli dava dilekçesinde 70.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 25.01.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiş, 27.11.2002 tarihli dilekçesi ile de her bir hak sahibi için istediği manevi tazminat miktarını davacı eş ... için 24.000,00-TL ve davacı çocuklar ... ile ...için de 23.000,00’er TL olarak açıklamıştır.

HUMK’nun 74.maddesine göre “hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez.” Davacı 16.05.2002 havale tarihli dava dilekçesi ve dava dilekçesindeki istemini açıkladığı 27.11.2002 havale tarihli dilekçe ile davacı ... Saraç için manevi tazminat isteminin 24.000,00-TL olduğunu açıklamıştır. Yerel mahkeme tarafından ise davacı ... yararına 35.000,00-TL manevi tazminata karar verilmiştir. Hal böyle olunca davacılardan ... bakımından talepten fazlasına karar verilmesi HUMK’nun 74.maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.