Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/7010 K.2012/1025

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/10/1997-18/10/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 15.10.1997-18.10.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait apartman Yönetimi işyerinde 506 sayılı Yasa’ya tabi geçen zorunlu sigortalı çalışmasının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile, davacının 15.10.1997-18.10.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davanın Altunakar Apartmanı Yönetimine yöneltildiği, yönetici olduğu iddia edilen ...'in tebliğ'den imtina etmesi nedeniyle dava dilekçesinin Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, davacının davalı işyerinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesinin Kurum'a verilmediği, kayıtlı sigortalı çalışmalarının bulunmadığı, davalı işyerinin yasa kapsamına alınmadığı, fiili çalışmanın nisbeten komşu işyerinde çalıştığını söyleyen tanıklar ve davacı tanıklarınca doğrulandığı, zabıta araştırmasında davacının çevrede birden fazla apartmanın temizliğine baktığı, davalı apartmanda kapıcı dairesinin ve apartman yönetiminin bulunmadığının tesbit edildiği, anlaşılmaktadır.

Kat mülkiyeti kurulmamış gayrimenkullerde davanın tüm ortaklara veya kat mülkiyeti kurulmakla birlikte yönetici veya yönetim kurulu oluşturulmamış gayrimenkullerde ise kat malikleri kuruluna (tüm kat maliklerine) karşı açılması gerekir.

Somut olayda, zabıta araştırması ve durum tesbit tutanağındaki kat malikinin beyanına göre apartman yönetiminin olmadığının belirtilmesi karşısında mahkemece bu konuda eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur. Ayrıca fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır.

İşyeri karar defteri, gider makbuzları vs... getirtilip, zabıta araştırmasına göre davalı apartman dışında başkaca apartmanların temizlik işlerini yaptığı tesbit edildiğinden, hangi apartmanların işlerinde part time çalıştığı, bu apartmanlardaki çalışma part time ise hangi işleri ne kadar sürede yapabileceği ve buna göre aylık çalışma günlerinin ne kadar olabileceği araştırılmadan, bu dönemde yani part time olarak başka yerde çalıştığı zamanlarda davacı dışında başka bir kimse çalıştırılması gerekeceğine göre, davacı çalışmadı ise kimin çalıştırılıp temizlik işini yaptığı araştırılmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Mahkemenin kabul şekli bakımından da ; Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, çalışmanın tam gün mü yoksa part time çalışma mı olduğu, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yapılacak iş;davalı apartman işyerinde apartman yönetimi olup olmadığını araştırmak, apartman yönetimi var ise yöneticiyi tesbit ederek davanın bu kişiye yöneltilmesini sağlamak, apartman yönetimi yok ise tapu kayıtlarını getirtip davanın tüm kat maliklerine karşı ayrı ayrı yöneltilmesini sağlamak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği gözetilerek, apartmanın daire sayısı, ısınma şekli, davacının yaptığı iş ve görevlerinin, her gün tam gününü ayırmasını gerektirecek nitelikte olup olmadığını araştırarak,

çalışmanın tam gün mü yoksa part time çalışma mı olduğunu tesbit etmek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.