Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/7104 K.2010/6779

Davacı, SSK'lı hizmetleri hariç 2.2.1997-1.8.1999 tarihleri arası Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 02.02.1997-01.08.1999 tarihleri arasında zorunlu SSK lı çalışmaları dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kısmen kabul kararı verilerek davacının SSK'lı çalışmalarının sona erdiği tarih dikkate alınarak, 06.05.1997 tarihinden 01.08.1999 tarihine kadar olan dönemde Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın 14.01.1999 tarihli giriş bildirgesi ile tevkifatlar nedeni ile geçmişe dönük olarak 01.10.1996 tarihinden itibaren 2926 Sayılı Yasa kapsamında Tarım ... sigortalı olarak tescilinin yapıldığı, 03.02.1997-05.05.1997 tarihleri arasındaki 90 günlük 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu SSK'lı çalışmaları nedeni ile tarım ... sigortalılığının 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmasının başladığı tarihten bir gün önce 02.02.1997 tarihinde durdurulduğu, prim ödemeleri nedeni ile 01.08.1999 tarihinden itibaren tarım ... sigortalılığının yeniden başladığı dosyadaki kayıt ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının isteminin 02.02.1997-01.08.1999 tarihleri arasında zorunlu SSK lı çalışmaları dışlanarak Tarım ... sigortalılığının tespiti olduğu ve mahkemece de sözkonusu dönemde zorunlu SSK'lı çalışmalarının sona erdiği 05.05.1997 tarihini takip eden gün olan 06.05.1997-01.08.1999 tarihleri arasında Tarım ... sigortalılığın tespitine karar verilerek istemin kabul edildiği halde fazlaya ilişkin istemin reddine denilerek davalı Kurum yararına vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.