Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/9104 K.2012/3943

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 5.11.1997-22.6.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 05.11.1997-13.03.2002, 01.08.2002-31.12.2002, 05.04.2003-18.02.2005 ve 20.06.2006- 22.06.2007 tarihleri arasında Kuruma bildirilen 1260 gün süreye ilaveten 1613 gün süreyle ve 14.407,74.TL prime esas kazanç elde edecek şekilde çalıştığının tespitine, kararda yazılı işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79.10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86.8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, 19.10.1999 tarihli müfettiş raporu ve işyeri durum tespit tutanağına göre davacının çalışmaya başladığı tarihi sigorta müfettişine 18.10.1999 olarak beyan ettiği ve tutanağı imzaladığı anlaşılmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 130 ve 5510 sayılı Yasa'nın 59.maddelerine göre müfettiş tutanakları aksi kanıtlanana kadar geçerlidir.

Dinlenen tanıklar davacının 05.11.1997-13.03.2002 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını beyan etmekte iseler de davacının imzasını içeren müfettiş tutanağının aksine yazılı belge de bulunmamaktadır.

Öte yandan 30.11.2002 tarihli ibranamede davacının işyerinden kendi isteğiyle ayrıldığını beyan etmesine karşın mahkemece davacının 01.08.2002-31.12.2002 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verildiği, ibranamede yazılı tarihte çalışmanın son bulup bulmadığının, son bulmuş ise davacının tekrar hangi tarihte çalışmaya başladığının araştırılmadığı ve böylece davacının 05.11.1997-17.10.1999 ve 1.12.2002-31.12.2002 tarihleri arasındaki çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı işyerinde müfettiş tutanağında yazılı 18.10.1999 tarihinden önceki bir tarihte çalışmaya başladığını gösteren ve müfettiş tutanağının aksini kanıtlayacak delil olup olmadığını davacıdan da sormak suretiyle araştırmak, 30.11.2002 tarihli ibranameye göre davacının çalışmasının bu tarihte son bulup bulmadığını, son bulmuş ise tekrar hangi tarihte çalışmaya başladığının araştırmak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.