Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/9201 K.2011/415

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 129.171,11 liranın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.1.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava; 03.05.1995 tarihinde zararlandırıcı sigorta olayı sonucu % 100 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı tarafından temiz edilmiştir. Mahkemenin maddi tazminatın belirlenmesine ve manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı yerindedir. Ancak hüküm altına alınacak tazminatlara işletilecek faizin başlangıcında hataya düşüldüğü görülmektedir.

Gerçekten davacının olay sonrasında meslekte güç kayıp oranının % 0 olarak belirlendiği, % 100 oranındaki meslek kazanma güç kayıp oranının ilk kez davacının iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespiti için açtığı davada Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulunun 08.03.2006 tarihli raporu ile tespit edildiği,

davacının sürekli iş göremezlik oranının % 100 olduğuna ilişkin Ankara 16.iş Mahkemesinin 17.06.2009 gün ve 539-245 sayılı kararının kesinleştiği, davacıya 17.06.2009 tarihinden geçerli olmak üzere gelir bağlandığı ve davacının maddi zarar hesabının % 100 oranındaki iş göremezliğin ilk kez saptandığı 08.03.2006 tarihinden itibaren başlatıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Öte yandan davacının %100 oranında meslekte kazanma güç kaybına yol açan post travmatik psikoz rahatsızlığının Adli Tıp ihtisas kurulu raporuna kadar yapılan kontrollerde ve sağlık kurulu raporlarında tespit edilemediği görülmektedir. Davacıdaki rahatsızlığın iş kazasına bağlı olmakla birlikte, başlangıçta bulunmadığı sonradan ortaya çıktığı açıktır.

Hal böyle olunca da davacının olay tarihinde meslekte kazanma güç kaybının bulunmadığı, % 100 oranındaki meslekte kazanma güç kaybının 08.03.2006 tarihinde ortaya çıktığı göz ardı edilerek, hüküm altına alınan tazminatlara işletilecek faizin 08.03.2006 yerine 03.05.1995 tarihinden başlatılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK’un 438/7. maddesi uyarınca, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.