Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/9586 K.2012/4622

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/11/1989-01/02/1996 ve 01/11/1998-11/11/1998 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki doğru temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı ...'a ait işyerinde 01.01.1989 – 01.02.1996 ve 01.11.1998 – 11.11.1998 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalıya ait işyerinde 10.12.1989-1.8.1990 arası 230 gün aylık 225.000 TL, 01.08.1990-01.08.199l arası 330 gün aylık 414.000 TL, 01.08.1991-01.08.1992 arası 65 gün aylık 801.000 TL, 01.08.1992-01.08.1993 arası 250 gün aylık 1.449,00 TL

01.08.1993-01.09.1994 arası 370 gün aylık 2.497,500 TL, 01.09.1994-01.01.1995 arası 100 gün aylık 4.173,750 TL, 01.01.1995-21.07.1995 arası 1421 gün aylık 4.400.00 TL ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının daha önce işçilik alacaklarına ilişkin açmış olduğu davada İstanbul 3. İş Mahkemesi'nin 03.06.2001 tarih ve 1999/567 E, 2001/320 K sayılı kararında davacının 10.12.1989 – 21.07.1995 tarihleri arasında çalıştığının kabulü ile bu süreler üzerinden işçilik alacaklarına hükmedildiği ve kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiği, 655017 sicil numaralı ve ...-... ... ünvanlı işyerinden davacı adına 01.06.1991 tarihli işe giriş bildirgesi düzenlendiği,

davacının hizmet cetvelinden 01.01.1991 – 31.07.1991 tarihleri arasında 655017 sicil numaralı işyerinden 30 gün, 696874 sicil numaralı işyerinden ise 1991/3. dönemde 05.10.1991 tarihinden itibaren 85 gün, 1992/1. ve 2. dönemlerde 120'şer gün, 1992/3. dönemde 80 gün , 1994/2. dönemde 15.07.1994 tarihinden itibaren 20 gün, 1994/3. dönemde 20 gün ve 1995/1. dönemde 60 günlük çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiği, 696874 sicil numaralı işyerinin 05.08.1991 – 31.08.1998 tarihleri arasındaki bordrolarının dosya içerisine gönderildiği,

dinlenen bordro tanığının davacının 1989 – 1996 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını beyan ettiği, davalı tanıklarının ise davacının davalı işyerinde çalışmadığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı Kurum tarafından bildirilen sürelerin yeniden tespitinde davacının hukuki yararının bulunmadığının göz ardı edilmesi ve kabul edilen sürelerdeki 01.01.1995 – 21.07.1995 döneminde prim ödeme gün sayısının 1421 olarak hatalı gösterilmesi, yazılı belge bulunmadığı halde ücretlerin asgari ücretin üzerinde tespitine karar verilmesi, dava kısmen kabul edildiği halde davalı Kurum yararına vekalet ücreti verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK.'nın geçici 3. maddesi delaletiyle H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.