Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/9642 K.2012/4815

Davacı, yaşlılık aylığının geç ödenmesinden kaynaklanan faiz alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, 01.07.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği halde, davacıya aylıklarının 20.04.2009 tarihinde ödenmesi nedeniyle, aylığın hak ediş tarihi ile ödeme tarihi arasında ay be ay işleyen faizin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece aylığın başlatılması gereken tarihten ödeme tarihine kadar geçen sürede işleyen faizin ay be ay hesaplandığı bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının kuruma yapmış olduğu 27.06.2006 tarihli tahsis başvurusunun ilk sigortalı çalışma tarihinin 01.02.1989 olduğu ve bu tarihe göre sigortalılık süresi yetmediğinden reddedildiği, sigortalılık başlangıç tarihinin 01.05.1976 olduğunun tespitine dair kararın 24.02.2009 tarihinde kesinleştiği, davacının bu karara istinaden yapmış olduğu ikinci tahsis başvurusunda 27.06.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ettiği, Kurumca 01.07.2006 tarihinden itibaren birikmiş aylıklarının 20.04.2009 tarihinde toplu olarak PTT havalesi ile gönderilip faizsiz olarak ödendiği,

davacının parayı alırken “fazlaya dair faiz talep etme hakkım saklı kalmak kaydı ile birikmiş maaşlarımı alıyorum” şeklinde ihtirazi kayıt ileri sürdüğü ve bu beyanla faiz alacağı hakkını saklı tuttuğu anlaşılmaktadır.

Davacının 27.06.2006 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu ve hak edilen aylıkların 20.04.2009 tarihinde ödendiği, faiz alacağına ilişkin davanın ise asıl alacak ödendikten sonra, 16.07.2009 tarihinde açıldığı uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık, kurumun yaşlılık aylığını geç ödemesinden kaynaklanan faiz yükümünün hangi tarihte başladığına ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 65. Maddesi olup anılan maddede “Kurumun malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanması veya toptan ödeme yapılması için gerekli belgeler tamamlanınca, bağlanacak aylıkları ve yapılacak toptan ödemeleri hesap ve tespit ederek en geç üç ay içinde ilgililere yazı ile bildireceği” düzenlenmiştir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise bu süre göz ardı edilerek 27.06.2006 tarihli tahsis talebine göre birikmiş aylıklara 01.07.2006 tarihinden itibaren faiz hesaplandığı anlaşılmaktadır. Kurumun yaşlılık aylığını bağlayabilmesi için işlem yapması gereken yasal sürenin faiz hesabına dahil edilmesi hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle faiz başlangıcının hatalı belirlendiği bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.