Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/10687 K.2013/3180

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının 19/10/1992 - 01/03/2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde usta öğretici olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece Davacı tarafından açılan davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, Bilirkişi raporunda açıklandığı gibi, 1993 yılı 3. dönem 44 gün, 1994 yılı 1. dönem 69 gün, 2. dönem 36 gün, 3. dönem 69 gün, 1995 yılı 1. dönem 69 gün, 2. dönem 36 gün, 3. dönem 55 gün, 1996 yılı , 1. dönem 51 gün, 2. dönem 29 gün, 3. dönem 51 gün, 1997 yılı, 1. dönem 18 gün, 2. dönem 9 gün, 3. dönem 29 gün, 1998 yılı, 1. dönem 3 gün, 3. dönem 2 gün, 2000 yılı, 1. dönem 3 gün, 3. dönem 15 gün, 2001 yılı, 1. dönem 396 saat karşılığı 53 gün, 2. dönem 120 saat karşılığı 16 gün, 3. dönem 26 gün, 2002 yılı, 1. dönem 63 gün, 2. dönem 17 gün, 3. dönem 41 gün, 2003 yılı, 1. dönem 62 gün, 2. dönem 19 gün, olarak davalı Bakanlık emrinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1992/2. dönem - 2008/5. aylar arasında 14778 sicil sayılı Edirne Halk Eğitim Merkezinde çalıştığının Kuruma bildirildiği, davacının bildirimlerinin kısmi nitelikte bulunduğu, dava konusu döneme ait dönem bordrolarının bulunduğu, 1998 yılı ocak ayından 2008 yılı Nisan ayına kadar puantaj cetvellerinin bulunduğu, davacı tanıklarının beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Bilirkişi raporunda, belge bulunan 1998-2008 yıllarına ait puantaj cetvelleri ile sigorta bildirimleri karşılaştırılarak günlük çalışması 7,5 saat kabul edilerek eksik günlerin tespiti yapılmış, bilgi ve belge bulunmayan 1992-1997 yılları için tanık beyanları esas alınarak ve davacının haftanın 5 günü günlük 8 saat çalıştığı ve Şubat ayında 15 gün tatil, 21 Eylül - 15 Haziran tarihleri arası çalışma dönemi kabul edilerek hesap yapılmış ve mahkemece söz konusu bilirkişi raporu hükme dayanak yapılarak bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece bilgi ve belge bulunmayan 1992-1997 yılları arasındaki dönem için davacının haftalık çalışması 40 saat olarak kabul edilmiş ise de belge bulunan 1998-2008 yılları arasındaki dönemdeki davacının çalışmalarının 40 saate ulaşmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; bilgi ve belge bulunmayan 1992-1997 yılları arasındaki döneme ait belgelere ne olduğunu araştırmak, belge bulunmayan bu dönemde davacının ne gibi kurslar yaptığını, kursların tarihlerini tespit etmek, belge bulunan 1998-2008 yılları arasındaki dönemdeki davacının çalışmalarının 40 saate ulaşmadığının anlaşılmasına göre belge bulunmayan 1992-1997 yılları arasındaki dönem için davacının haftalık çalışmasının 40 saat olarak kabul edilemeyeceği varsayılarak 1998-2008 yılları arasındaki dönemdeki çalışma saatlerine göre belge bulunmayan 1992-1997 yılları arasındaki dönem için değerlendirme yapmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.