Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/11856 K.2013/2157

Davacı, takibe konu alacağın % 40'ından aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatı ile sorumlu tutulmasına, takibin durdurulmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, Kurum tarafından davacının isteğe bağlı sigortalı olduğu dönemde yaptığı sağlık harcamalarının yersiz olduğundan bahisle başlatılan icra takibinin durdurulması ile davacının Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı Kuruma yersiz sağlık gideri harcamalarından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 15.06.1999 tarihinde 1479 sayılı Yasaya göre isteğe bağlı sigortalı olarak tescil edildiği, 29.09.2000-31.12.2001 tarihlerindeki vergi mükellefiyetinden dolayı 04.10.2000-31.12.2001 tarihlerinde zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğu, 01.01.2002-31.03.2005 tarihleri arasında isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı iken 01.04.2005 tarihinden itibaren de 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğu, Kurum tarafından 04.10.2000 tarihinden itibaren isteğe bağlı sigortalılar sağlık yardımlarından yararlanamadıklarından davacının ve hak sahiplerinin yararlanmış oldukları tedavi ve ilaç giderleri toplamı 13.187,00 TL yersiz harcamanın borç olarak tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

04.10.2000 tarihinde yürürlüğe giren 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 1479 sayılı Kanunun sağlık sigortasının kapsamını belirleyen Ek-11. Maddesinde değişiklik yapan 37.maddesi hükmü ile sağlık sigortasından sadece zorunlu sigortalı olanların yararlanmasına imkan tanınmıştır. Bu değişiklikten önce 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalıların tamamı bu yardımdan yararlanmakta iken, yapılan bu değişiklikle sağlık sigortasının uygulama alanı daraltılmış ve isteğe bağlı sigortalılar kapsam dışında bırakılmıştır.

Söz konusu Kanun Hükmünde Kararname Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş ve iptal hükmü 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Ek-11.maddede 619 sayılı Kanun Hükmüne Kararname ile getirilen değişikliğe dokunulmadığından, isteğe bağlı sigortalılar sağlık sigortası kapsamı dışında bırakılmıştır. Bu sebeple 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği 04.10.2000 tarihinden itibaren bu yana, isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalılarının sağlık yardımından yararlanmaları yasal olarak mümkün değildir.

Ancak kanunkoyucu 4956 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Yasaya eklenen Geçici 23.madde ile “04.10.2000 tarihinden önce 1479 sayılı Kanuna göre isteğe bağlı sigortalı olarak kayıt ve tescili yapılıp sağlık sigortası primi ödemiş olanlar bu sürelere ait prim ve her türlü borçlarını bu maddenin yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihinden itibaren 1 yıl içinde talepte bulunmaları ve talep tarihinden itibaren 6 ay içinde ödemeleri şartıyla bu Kanun hükümleri çerçevesinde sağlık yardımlarından yararlanabilirler” hükmünü getirmiştir. Böylelikle daha önce yani 04.10.2000 tarihinden önce isteğe bağlı sigortalı olup sağlık sigortası primi ödemiş olanlar için özel bir düzenleme getirerek sigortalıların mağdur olmaları önlenmek istenmiştir.

Somut olayda, davacının 15.06.1999-04.10.2000 ve 01.01.2002-31.03.2005 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğu anlaşılmaktadır. Ancak davacının sağlık sigortası primi ödeyip ödemediği, geçici 23.maddeden yararlanıp yararlanmadığı ve davalı Kurumun da hangi tarihler arasındaki sağlık harcamalarından dolayı yersiz sağlık gideri tahakkuk ettirdiği belli değildir.

Yapılacak iş, davacının isteğe bağlı sigortalı olduğu dönemde davalı Kuruma ödediği primlerin sağlık sigortası primini de içerip içermediği, 1479 sayılı Yasanın geçici 23.maddesinden yararlanıp yararlanmadığı Kurumdan sorulup araştırılarak ve konusunda uzman bir bilirkişiden rapor da alındıktan sonra davacının sağlık sigortası primi ödemesi halinde ya da geçici 23.maddeden yararlanmış olması durumunda sağlık sigortasından yararlanabileceği hususu göz önünde bulundurulduktan sonra karar vermekten ibarettir.

Bu nedenlerle mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.