Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/12008 K.2013/2659

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının boşandığı eski eşiyle birlikte yaşamaya devam etmesi ve muvazaalı boşanmış olması sebebiyle babasından almakta olduğu yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile, davacının yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline, yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, birikmiş olan yetim aylıklarının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

HUMK'un 74. maddesine göre Kanunu Medeni ile muayyen hükümler mahfuz olmak üzere hakim her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez. Tahakkuk edecek hale göre talepten noksan ile hüküm caizdir.

Somut olayda; mahkemece davacının yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline, yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, birikmiş olan yetim aylıklarının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de dava dilekçesindeki sonucun birikmiş olan yetim aylıklarının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi talebini içermediği ve mahkemece talep aşılarak karar verildiği açıktır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.