Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/1277 K.2011/3003

Davacı, davalı işveren nezdinde 04.05.2007-30.09.2003 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde yetkisizlik nedeniyle davanın reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 10.02.2001-30.09.2003 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı SGK Başkanlığınca süresi içinde yetki itirazında bulunulmuştur.

Mahkemece davanın esastan reddine ilişkin olarak verilen 30.11.2007 tarihli karar davacının temyizi üzerine Dairemizce eksik araştırma ile sonuca varıldığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmiş, yapılan yargılama sonucunda davalı şirketin merkez adresinin Ankara ilinde, Bölge Müdürlüğünün Diyarbakır ilinde bulunduğu davaya bakmaya Diyarbakır İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştikten sonra talep halinde dosyanın yetkili Diyarbakır İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının ikametgahının Ordu ilinde, davalı şirketin merkezinin Ankara ilinde, Bölge Müdürlüğünün Diyarbakır ilinde, davalı SGK Başkanlığının merkezinin Ankara ilinde bulunduğu ayrıca Ordu da şubesinin olduğu, davalı şirketin Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğüne ait 12. Bölge İl Müdürlüğünden ihale yolu ile aldığı inşaat işini yaptığı, şirketin Ordu Sigorta Müdürlüğünde işyeri tescili bulunduğu, davacının bu işte çalıştığı ve Ordu Sigorta Müdürlüğü sigortalısı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının yasal dayanağı olan mülga 506 sayılı Yasanın 134. maddesinde, 5510 sayılı Yasanın 101. maddesinde bu kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği bildirilmiş ancak yetkili iş mahkemelerinin hangi mahkemeler olduğu konusunda bir düzenleme getirilmemiştir.

HUMK'nun 9. maddesinde tanımlanan genel yetki kuralına koşut hüküm içeren 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, “İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği”, 15. maddesinde; bu Kanunda sarahat bulunmıyan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmektedir.

Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, HUMK’da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 17. maddesi uyarınca; “Hakiki veya hükmi bir şahsın muhtelif mahallerde şubeleri bulunduğu takdirde o şubenin muamelesinden dolayı iflas davası müstesna olmak üzere o şubenin bulunduğu mahalde dahi dava ikame olunabilir”.

Gerçekten davalı kurumun şubesinin bulunması şartıyla ve o şubenin yapmış olduğu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, şubenin bulunduğu yer mahkemeleri yetkili olacaktır. Bu husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.04.2008 tarih ve 2008/10-329-334 Esas- Karar sayılı kararında belirtilmiştir.

Somut olayda davalı SGK Başkanlığının merkezi Ankara ilinde olmakla beraber Ordu ilinde şubesi bulunmakta ve davacı davalı işverenin Ordu Sigorta Müdürlüğünde tescili işyerinde çalışmaktadır.

Bu durumda dava doğru olarak Ordu İş Mahkemesinde açıldığından işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.