Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/12779 K.2011/11100

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan ... İnş. Tic. Taah.

A.Ş. adına açılan dava atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, 462.104.39 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar ile davalılardan Tedaş Genel Müdürlüğü vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.06.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacılar vekili Avukat ...ile davalılardar Tedaş Gen. Müd. vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar ile ihbar olunan adına kimse gelmedi.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve eksikliğin ikmali açısından geri çevrilmesine karar verilen dava dosyası yeniden Dairemize gelmiş ve 03.08.2011 tarihinde esasa kaydedilmiş olmakla dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacıların tüm, davalılardan Tedaş Genel Müdürlüğü'nün ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, 8.10.2000 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu 17.10.2000 tarihinde ölen işçi ...'un yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... İnş.Tic.Taah.AŞ'ye karşı açılan maddi tazminat davasının atiye bırakılması nedeniyle bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacılardan Hanife için156.801,77 TL, Batuhan için 19.150.90 TL ve ... için 26.151.72 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine, davalı ...

İnş.Tic.Taah.AŞ'ye karşı açılan manevi tazminat davasının atiye bırakılması nedeniyle bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacılardan Hanife için 90.000,00 TL, Batuhan için 45.000.00 TL, ... için 45.000,00 TL, ... için 50.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Davacılardan Hanife'nin eşi, ... ve Batuhan'ın babası, ...'nin oğlu, ... ve ...'in kardeşi olan ...'un 8.10.2000 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu 17.10.2000 tarihinde öldüğü, iş kazasının oluşumunda ölen işçinin % 10 , davalı ... İnş.Tic.Taah.AŞ'nin % 30, ...' nin % 30, Aktaş' % 30 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı ... için 90.000,00 TL, Batuhan için 45.000.00 TL, ... için 45.000,00 TL, ... için 50.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL manevi tazminat çok fazladır.

O halde davalılardan Tedaş Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.