Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/13764 K.2012/6344

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 35.000.00 TL. manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine maddi tazminat talebi ile diğer davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17/04/2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... Ergün geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 16.09.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeni ile %26 oranın da işgöremezliğe uğrayan sigortalı ve yakınlarının uğradığı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmolunan tazminatlarda bir isabetsizlik yoktur.Ancak Harçlar Yasası uyarınca belirlenen peşin karar ve ilâm harcından dava gününde davacı sorumlu ise de hükümle birlikte aleyhine hüküm kurulan yandan alınmasına karar verilmesi gerekir. İki tarafın kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılacağına ilişkin HMK'nun 326 .maddesi yargılama harçları için uygulanmaz. Çünkü davanın reddi hariç daima davalıya yükletilir.Bu halde, davanın açıldığı tarihte davacı tarafından yatırılan peşin harç giderinin doğrudan davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken yargılama gideri içersinde değerlendirilip kabul ve red oranına göre taraflar arasında paylaştırılmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.M.K.’nun 372. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.