Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/13833 K.2013/1023

Davacı, ölüm aylığı almaya hak kazandığına, bu yöndeki Kurum sataşmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 30.4.1987 tarihinde vefat eden sigortalı babası....'dan dolayı 506 sayılı yasa kapsamında ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 01/11/1993 tarihinden itibaren ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 66 ve 70/1 maddelerinde düzenlenmiştir. 66. maddeye göre, a) Malullük veya yaşlılık aylığı almakta iken, yahut malullük veya yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazanmış olup henüz işlemi tamamlanmamış durumda veya,

b) Bağlanmış bulunan malullük veya yaşlılık aylığı, sigortalı olarak çalışmaya başlamaları sebebiyle kesilmiş durumda yahut,

c) Murisin ölüm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan C bendi uyarınca 5 yıldan beri sigortalı bulunup, sigortalılık süresinde en az 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş durumda,

Ölen sigortalının hak sahibi kimselerine aylık bağlanır, düzenlemesiyle ölüm aylığının bağlanma şartları belirtilmiştir.

Somut olayda, davacının babası olan....’ın SGK’dan alınan hizmet çetveline göre 1971 ila 1977 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu prim ödeme gün sayısının 1678 gün olarak bildirildiği görülmektedir.Kurumun 29.4.1994 tarihli yazısında muris....’ ın babasının adının ve kendi oğlunun adının da ....olduğu 1974 yılındaki 3671.04 numaralı işyerindeki çalışmalarının oğlunun sicil numarası ile tespit edildiği oğlunun ölümünden dolayı hak sahiplerine 3-261366 tahsis numarası ile aylık bağlandığının bildirildiği davacıya ilişkin ölüm mükteze tablosunda davacının murisine ait hizmet sürelerinin 1956 yılında 66 gün 1971

yılında 360 gün ,1972 yılında 360, 1973 yılında 360 ,1975 yılında 360 gün,1976 yılında 260 lük çalışmasının yer aldığı toplam hizmet süresinin 1766 gün olarak bildirildiği bilirkişi tarafından hizmet süresinin hesabında ise hizmet çetvelinde 1976 yılı için 340 günlük ve 1977 yılı için bildirilen 21 günlük çalışma sürelerini ilavesi ile toplam sigortalılık süresini 1857 gün olarak hesaplandığı anlaşılmıştır.Görüldüğü üzere davacının murisine ilişkin hizmet çetvelinde bildirilen sigortalılık süresi ile ölüm mükteze tablosunda bildirilen sigortalılık sürelerini birbirini teyit etmediği hizmet çetvelinde 1972 yılı için hiç bildirim bulunmazken

ölüm mükteze tablosunda 360 günlük bildirim olduğu yine 1976 yılı için hizmet çetvelinde 340 günlük bildirim olmasına rağmen ölüm mükteze tablosunda 260 günlük bildirimin olduğu ve 1977 yılı için hizmet cetvelinde 21 günlük bildirim bulunmasına rağmen ölüm mükteze tablosunda hiç bildirimin bulunmadığı anlaşılmaktadır.Mahkemece murisin toplam sigortalılık süresine ilişkin bu çelişki giderilmeden sonuca gidildiği açıkça ortadadır.

506 sayılı Yasanın 66-c bendinde en az 5 yıldan beri sigortalı olma ve 1800 gün prim ödeme şartlarının bulunması halinde ölüm aylığının bağlanacağı düzenlenmiştir.Yapılacak iş davalı Kurumun 29.4.1994 tarih ve 111844 sayılı yazısı içeriği de gözetilerek davacı murisinin sigortalılığa esas toplam hizmet süresinin 1800 gün olup olmadığı dolayısıyla hjzmet süresinin ölüm aylığı için yeterli olup olmadığı tespit edilerek oluşaçak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.