Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/14032 K.2013/3396

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 09/12/1999 - 11/03/2005 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 09/12/1999-11/03/2005 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,davacının davalı işverenlere ait işyerlerinde kuruma bildirilenler dışında 1657 gün hizmet akdine tabi olarak asgari ücret karşılığı çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, 02/04/2004 tarihinde davalı ...'a ait işyerinde, 12/02/2005 tarihinde ise davalı ... Ltd. Şti'ne ait işyerinde işe girdiğine ilişkin bildirgelerin Kuruma verildiği, davalı ...'a ait “...” sicil numaralı işyerinde 02/04/2004-2004/12. aylar arasındaki ve davalı ... Ltd. Şti'nde 12/02/2005-11/03/2005 arasında geçen çalışmalarının kısmı olarak Kuruma bildirildiği, dinlenen tanıkların ihtilaf konusu dönemin tümünde çalışması bulunan bordro tanıkları olmadıkları, giderek davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla Hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, HMK'nun 297. maddesi uyarınca taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bunun yanında hakim olayın özelliğine göre infazda duraksamaya yer bırakmayacak biçimde karar yazma durumundadır.

Somut olayda, hangi tarih aralığındaki çalışmaların hangi işyerinden geçtiğinin belirtilmemesi infazda tereddüte sebebiyet verebileceğinden dolayı hatalıdır.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp, davacı ile aynı dönemde çalışmış işverenin kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, aynı dönemde çalışan bordro tanığı bulunmadığı taktirde, ilgili SGK İl Müdürlüğünden ve Belediye Başkanlığından gerekirse zabıta marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde bildirge tarihinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının;

yoksa işyeri sahiplerinin hem ilgili Kurumlar nezdindeki kayıtları üzerinde hem de mahallinde titizlikle araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasa’nın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.