Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/14053 K.2011/11485

Davacı, 29.9.1995 tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2)Davacı dava dilekçesi ile tarımsal faaliyeti nedeniyle yapılan kesintiden dolayı 29.09.1995 tarihini takip eden ay başından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespit ve tescilini, 18.04.2011 tarihli dilekçesi ile de 6111 sayılı Yasadan yararlandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 01.10.1995-01.01.2007 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, ayrıca davacının 6111 sayılı Yasadan faydalanma hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Davacının dava dilekçesinde yapılandırma yasasından yaralandırılması hususunda bir talebinin olmadığı, bu nedenle dava edilmeyen bir konuda ıslah ile yapılandırma yasasından yaralandırılma talebinde bulunamayacağı kabul edilmelidir. Ancak davacının peşin maktu ıslah harcı yanında başvuru harcını da yatırarak talepte bulunması halinde ise bu durumun ek dava olarak değerlendirilmesi suretiyle talep hakkında bir karar verilmesi gerekir. Temyize konu dava dosyasında bunun da söz konusu olmadığı anlaşılmakla Mahkemece davacının 6111 Sayılı Yasa hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin kabul şekli bakımından, davacının 6111 sayılı Yasadan faydalandırılması yönündeki talebinin maktu ıslah harcı yatırılmadan yapılması gözetilmeyerek usulüne uygun olmayan ıslaha değer verilip hüküm kurulması yanlış olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.' nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.