KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2011/15306 E., 2013/3794 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalı Kurum tarafından ödenmeyen tedavi giderinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
Dava, davacının babası için yaptığı tedavi giderinin ödeme tarihinden itibaren en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece, davanın kabulü ile 3.248,92TL tedavi alacağının kurumun red kararı olan 16/03/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine. karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davacı vekilini tüm temyiz itirazlarının ve davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2- Mahkemece verilen kararın hüküm kısmının 2. bendinde bakiye 144,98 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına ve 4. bendinde yargılama giderleri ile ilgili olarak peşin harç ve başvurma harcı da dahil edilerek hesaplanan toplam 542,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.
5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesine göre Kurumun harçlardan bağışık olduğu göz ardı edilerek bakiye harcın davalı Kurumdan tahsil edilmesi ve yargılama gideri içerisine peşin harç ve başvuru harcının da dahil edilmesi usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2011/15306, K. 2013/3794, 4 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama