Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/1626 K.2012/19083

Davacı, 31/08/2008 tarihinden sonra ... sigortalısı olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, 31.05.2008 tarihinden itibaren esnaf ... sigortalısı olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının 31.07.1981 tarihinde başlayan esnaf ... sigorta kaydının vergi kaydının silinmesi nedeni ile 08.10.1982 tarihinde terk verildiği, oda kaydına istinaden 22.03.1985 tarihinde yeniden tescilinin yapıldığı ve SSK'lı çalışmaları nedeni ile 31.03.1986 tarihinde yeniden terk verildiği,

1.11.1989-5.7.1996 tarihlerinde yeniden zorunlu sigortalı sayıldığı ve 5 yıldan fazla prim borcu bulunması nedeni ile 15.07.1996 tarihinde başlayan sigortalılığı 30.11.1998 tarihi itibariyle 5510 sayılı Yasanın geçici 17. maddesi uyarınca durdurulduğu ve 5510 sayılı Yasanın 4/b-3 maddesi uyarınca şirket ortaklarının zorunlu olarak tescil edilmesi gerektiğinden 1.5.2008 tarihinde davacının yeniden tescilinin yapıldığı, davacının 15.07.1996 tarihinde Sakarya gümrükönü Vergi Dairesinde ...

Taş. Oto. Tic.San. Ltd. Şti ortağı olarak kayıtlı olduğu, 17.08.1999 depremi nedeni ile şirketin gayrifaal duruma düştüğü ancak ekonomik nedenlerle şirketin tasfiyesine gidilemediği, davacının 01.04.1981-08.10.1982 ve 15.07.1996-01.11.2002 tarihleri arasında vergi kaydının, 16.07.1996-27.01.2008 tarihleri arasında oda kaydının ve 31.07.1981-05.07.1996, 15.07.1996-devam şeklinde ticaret sicil kaydının bulunduği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık ise davacının limited şirket ortaklığının devam edip etmediği ve zorunlu sigortalı sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır. Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 24/I-d maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 9. maddesidir. 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi bu kanuna göre sigortalı sayılanları düzenlemiş olup, 24/I-d maddesi, limited şirket ortaklarının bu kanuna göre sigortalı sayılacağı hükmüne haizdir.

5510 sayılı Yasa'nın 9. maddesi ise sigortalılığın sona ermesi hallerini düzenlemiş olup, anılan maddenin 3. fıkrası "....limited şirket ortaklarından hisselerinin tamamını devreden sigortalıların, hisse devri yapılmasına ortaklar kurulunca karar verildiği tarihten, anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi olan ortaklarının yönetim kurulu üyeliklerinin sona erdiği tarihten, iflas veya tasfiye durumu ile münfesih duruma düşen şirketler için ortağın talep etmesi halinde, mahkeme kararı ile iflasın, tasfiyenin açılmasına, ortaklar kurulu kararı ile tasfiyenin başlamasına veya şirketin münfesih duruma düşmesine karar verildiği,

ortakların talepte bulunmaması halinde, mahkemece iflasın kapatılmasına karar verildiği, tasfiyesi sonuçlanan şirketlerinin ortaklarının ise tasfiye kurulu kararının ticaret sicili memurluğunca tescil edildiği tarihten itibaren sona erer " hükmüne haizdir.

Hal böyle olunca, 5510 sayılı Yasa'nın 9. maddesi uyarınca davacının halen limited şirket ortağı olduğu anlaşılmakla, 1479 sayılı Yasanın 24/I-d maddesi uyarınca da limited şirket ortaklarının kanun gereği zorunlu sigortalı sayılacağı hususları gözardı edilerek davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.