Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/1849 K.2012/21763

Davacı, 23/03/1980-09/05/1988 tarihleri arası dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında Esnaf ... sigortalısı olduğunun ve 01/09/2008 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacının 23.03.1980-09.05.1988 tarihleri arasında 1479 Sayılı yasa kapsamında esnaf ... sigortalısı olduğunun ve 01.09.2008 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 23.03.1980-09.05.1988 tarihleri arasında 1479 Sayılı yasa kapsamında esnaf ... sigortalısı sayılması gerektiğinin ve 1.00 TL olan bakiye prim borcunun ödendiği ayı takip eden 01.10.2010 tarihinden itibaren 1479 Sayılı yasanın geçici 10.maddesi uyarınca tam yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine,emekli aylığı konusundaki fazla istemin reddine karar verilmiş ise de;davacıya 1.00 TL lik prim borcunun ödendiği ayı takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına hakkaniyet ilkesini zedeleyecek şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

Bu durumda mahkemece davanın kabulü nedeniyle davalı Kurum yararına avukatlık ücreti verilmesine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin(harç dışında)davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı H.M.K.'nın 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmayarak düzeltilerek onanmalıdır.