KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2011/2515 E., 2011/2113 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2011
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
411 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, meslek hastalığı sonucu % 60 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulü ile, davacının %60 mesleki malüliyeti nedeniyle 48.000.00 TL manevi tazminatın 28.04.2009 rapor tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Davacının meslek hastalığı sonucu %60 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayın %100 oranında kaçınılmazlık sonucu oluştuğunun davacı tarafından kabul edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
14.06.2010 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, meslek hastalığının meydana gelmesinde davalı işverenin tam kusuruna dayanmıştır. Daha sonra yargılama sırasında 07.12.2010 tarihli duruşmada olayda kaçınılmazlık sonucu oluştuğunu kabul etmiştir. Hal böyle olunca ve özellikle davalının tam kusuruna dayanarak dava açılmış olmasına göre, talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın miktarının belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2011/2515, K. 2011/2113, 10 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama