Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/2582 K.2012/21383

Davacı, 01/02/2008 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya göre yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, Kurumun geç yanıt vermesinden dolayı uğradığı zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... Bakır tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince; dava, davacının 01.02.2008 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya göre yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile bu tarihten itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına, davalı Kurumun davacıya geç yanıt vermesinden dolayı davacının uğradığı zararın 1000 TL sinin her bir maaşın hak edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı Kuruma başvuru tarihinde emekli olmaya hak kazandığının tespitine ilişkin talebinin reddine, 01.02.2008 tarihli tahsis başvurusuna Kurumca geç yanıt verilmesinden dolayı uğradığı zarar olarak 3.859,39 TL nin her bir maaşın hak edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınıp davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç yerinde değildir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.02.1976 tarihinden 01.02.2008 tarihine kadar SSK lı olarak hizmetinin bulunduğu, 01.11.2006-31.01.2007 tarihleri arasında 90 gün ve çakışan zorunlu SSK lı çalışmaları dışında 01.08.2007-05.09.2007 tarihleri arasında 4 gün olmak üzere toplam 94 gün isteğe bağlı SSK lı çalışması bulunduğu, 02.07.1980-28.02.1982 tarihleri arasındaki askerlik hizmetini 596 gün olarak borçlandığı, davacının 01.02.2008 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu ancak Kurumun 11.09.2009 tarihli yazısı ile davacının toplam 4988 gün prim ödemesi olup 5000 gün şartını yerine getirmediğinden tahsis talebinin reddedildiği,

davacının 10.09.2009-30.09.2009 tarihleri arasında 21 gün SSK lı çalışma daha yaparak toplam 5009 prim ödeme gün sayısına sahip olduktan sonra 01.10.2009 tarihinde tekrar tahsis talebinde bulunduğu ve davacıya 01.11.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda davacının ilk tahsis talebinde bulunduğu 01.02.2008 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli olan 5000 prim ödeme gün şartını yerine getirmediği, 10.09.2009-30.09.2009 tarihlerindeki 21 günlük çalışmasının ardından tahsis talebinde bulunması ile 506 sayılı Kanun'un geçici 81.maddesindeki yaşlılık aylığı koşullarını taşımakla tahsis talebinin kabul edilip 01.11.2009 tarihi itibariyle davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı davalı Kurum işlemlerinde yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının 01.02.2008 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu sırada yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli olan prim ödeme gün sayısının yetersiz olduğunu bilmesi gerekmektedir. Davalı Kurumun davacıya yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazanmadığını geç bildirmesi nedeni ile davacının zarara uğradığını kabul etmek mümkün değildir, zira iki olay arasında illiyet bağı bulunmamaktadır.

Davacının, davalı Kurumun işlemi neticesinde bir zarara uğradığından söz edilemeyeceğinden davanın kısmen kabulüne karar vermek isabetsiz olmuştur.

Mahkemece davanın reddi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.