Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/357 K.2011/11410

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 12.07.1986 tarihinde 1 gün çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, sigortalılık başlangıç tarihin 12.7.1986 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 60/G maddesi gereğince, “18 yaşından önce malulük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanlarının sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarına hesabına dahil edilir.”

Somut olayda, davacının 12.7.1986 tarihinde çalıştığı sabit olup bu konuda mahkemece tesis edilen hüküm yerindedir. Ancak 3.1.1969 doğumlu olan davacının 12.7.1986 tarihinde henüz 17 yaşında olduğu sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 3.1.1987 tarihi olduğu görülmekle, 506 sayılı Kanun’nun 60/G maddesine göre 12.7.1986 tarihli çalışmanın sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu çalışması ancak prim ödeme gün sayısı hesabında dikkate alınmalıdır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmalı, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.