Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/3683 K.2012/10027

Davacı, müracaat tarihinden itibaren emeklilik bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 5.11.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü; ile davacının 5.11.2008 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Tahsis talebinde bulunan sigortalıya, yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için; 506 sayılı Kanun'un Geçici 81/C b-ba maddesindeki düzenleme gereğince, 15 yıl sigortalılık, 3600 gün prim ödeme şartı ile 52 yaşını doldurmuş olma şartının gerçekleşmiş olması gerekir.

Somut olayda; 20.8.1957 doğumlu olan davacının 15 yıl sigortalılık ve 3600 gün prim ödeme şartının tahsis talep tarihinde tamamlandığı, ancak 52 yaşını doldurma şartının 20.8.2009 tarihinde oluştuğu anlaşılmaktadır. Buna rağmen mahkemece davacının 5.11.2008 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine şeklinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesine göre davalı Kurum harçtan muaf olduğu halde; mahkemece, başvuru harcı ile vekalet harcının yargılama giderlerine dahil edilerek davalı Sosyal Güvenlik Kurumundan tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.