Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/4876 K.2012/18696

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/07/1982 - 30/05/1987 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 15.07.1982 – 30.05.1987 tarihleri arasında davalı işyerinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; bilirkişi raporu karara ek sayılarak ve davacının çalışması mevsimlik olarak kabul edilerek davalı iş yerinde 15.07.1982 tarihi ile işe başladığı ve aralıklı olarak 30.05.1987 tarihine kadar toplam 1660 gün çalıştığı, 535 gününün kuruma bildirildiği, 1982/ 3. Dönemde 22 gün , 4. Dönemde 90 gün, 1983/ 1. Dönemde 120 gün, 2. Dönemde 92 gün, 1984/ 1. Dönemde 60 gün, 3. Dönemde 120 gün,1985/ 1. Dönemde 120 gün, 2 dönemde 120 gün, 1986/ 1. Dönemde 90 gün + 30 gün, 3. Dönemde 120 gün, 1987/ 1. Dönemde 120 gün, 2. Dönemde 30 gün olmak üzere toplam 1134 gününün ise bildirilmediği, bildirimi yapılmayan günlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerince davacı adına düzenlenen 01.03.1982, 15.07.1982, 01.11.1983, 01.04.1986 tarihli işe giriş bildirgeleri bulunduğu, davacının davalı işyerinde 15.07.1986 tarihinden itibaren 55 gün, 01.11.1983 tarihinden itibaren 60 gün, 1984/1. dönemde 60 gün, 2. dönemde 120 gün, 1985/3. dönemde 120 gün ve 1986/2. dönemde 120 gün çalışmasının davalı Kurum'a bildirildiği, 03.08.1983 tarihli sigorta müfettişi tarafından tanzim edilen tespit tutanağında davacının isminin bulunmadığı ve bu nedenle bilirkişi tarafından davacının 02.08.1983 tarihi itibari ile işten çıktığının, tekrar işe giriş bildirgesine göre 01.11.1983 tarihinde işe girdiğinin ve 30.05.1987 tarihine kadar çalıştığı kabul edilerek rapor düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece davacının 15.07.1982 – 30.05.1987 tarihleri arasında aralıklı olarak çalıştığının kabulü ile 1982/. dönemden itibaren eksik bildirilen sürelerin tespitine karar verilmişse de davacının 02.08.1983 tarihinde işten ayrılıp tekrar 01.11.1983 tarihinde işe başladığı anlaşıldığından, 01.11.1983 tarihinden önceki çalışmalar kesinti bulunması nedeni ile hak düşürücü süreye uğramaktadır. Mahkemece bu tarihten önceki çalışmaların da tespitine karar verilmesi uzul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.