KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2011/4890 E., 2011/3858 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2011
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, fark emeklilik aylıklarının toplu olarak ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, feragat nedeniyle davanın reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
Dava, davacıya 01.08.1997 tarihinde bağlanan yaşlılık aylığına 5510 sayılı Yasanın 29, 55 maddeleri ile geçici 1 ve 2. maddelerine göre yapılacak zam nedeni ile oluşacak fark aylıklarının ödenmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesi uyarınca,anlaşmazlık davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, Tarifede yazılı ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına hükmolunur.
Somut olayda, davacının ilk oturum tarihi olan 20.09.2010 tarihinden ve henüz delillerin toplanmasına ilişkin ara kararın yerine getirilmesinden önce 16.08.2010 tarihinde davadan feragat ettiğini bildirir dilekçe verdiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, mahkemece, delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmeden önce davanın feragat nedeni ile reddine karar verildiğine göre, davalı Kurum yararına Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde yazılı avukatlık ücretinin yarısı yerine tam avukatlık ücretine hükmolunması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2011/4890, K. 2011/3858, 26 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama