Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/5145 K.2012/15290

Davacı, davalı ...'ın %77 olan maluliyet oranının itirazen incelenerek düşürülmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davalı ...'ın geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile SGK tarafından tespit edilen %77 maluliyet oranının itirazen incelenerek düşürülmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışan davacının kırma eleme binasında gece mesaisinde kömür taşıyan bantların altını ve çevresini temizlerken sağ kolunu bant ile makara arasına kaptırdığı, Kütahya Devlet Hastanesi'nin 13.07.2006 tarihli raporunda davacıya “ sağ dirsek amputasyonu ” teşhisi konularak çalışma gücü kaybının % 50 olduğunun bildirildiği, SGK Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığı'nın davacının yardıma muhtaç olmadığını ve sürekli işgöremezlik derecesinin %77 olduğunu bildirdiği, mahkemenin talebi üzerine inceleme yapan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 05.11.2010 tarihli kararı ile davacının maluliyetinin Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre %77 olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davanın reddine dair verilen karar usul ve yasaya uygun ise de davalı işçi ... ile davalı SGK arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu göz ardı edilerek, davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle ile HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.