Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/5271 K.2012/17479

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ve davalılardan .... vekilleri ile davalılardan ..., ...., ..., ... tarafından temyiz edilmesi, davacılar ve davalılardan .... tarafından duruşma talep edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ... Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti, ... ve ...’un tüm, davacılar ..., ... ve ... ... ile davalı ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Hüküm, İş Mahkemesi sıfatıyla verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda; 20/12/2010 tarihli hüküm, temyiz eden davalılardan ...’e 22/02/2011 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı tarafça 07/03/2011 tarihinde diğer davalılar ... ve... Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti ile ortak temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilmiştir. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi geçmiştir.

O halde, 1.6.1990 Tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da göz önünde tutularak davalılardan ...’in temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

3-Dava, iş kazası nedeniyle sigortalının kendisi ile anne ve babasının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davada davacı sigortalı ... ...’ın maddi tazminat isteminin kabulü ile, 50,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bakiye 420.163, 17 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren davalılardan tahsiline, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 75.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ... ...’a verilmesine, birleştirilen davada davacı anne ... ve davacı ... ... ...’ın manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile ayrı ayrı 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Davacı sigortalı ... ...’ın açtığı asıl davada, dava dilekçesi ile davalıların müşterek ve müteselsil sorumluluğuna dayanılmasına ve ıslah dilekçesi ile maddi tazminat isteminin 420.163,17 TL olarak artırılmasına rağmen, mahkemece yanılgıya düşülerek, ıslah edilen 420.163, 17 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren davalılardan tahsili cihetine gidilmiş, davalıların müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları belirtilmemiştir.

Davacı ... ... vekili kararı bu yönüyle açıkça temyiz etmiştir.

Ayrıca asıl davada, talep edilen manevi tazminat miktarı 150.000 TL olmasına rağmen, mahkemece reddedilen manevi tazminat istemi üzerinden davalılardan ... ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

Davalı ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekili kararı bu yönüyle açıkça temyiz etmiştir.

O halde davacı ve davalı tarafların, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.M.K.’nun geçiçi 3. maddesi uyarınca H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.