KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2011/5290 E., 2012/14765 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
. 2-Dava iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkinidir.
Mahkemece 13.138.27 TL maddi tazminatın kabulüne, 10.000.00 TL manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 3.500.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Davacının iş kazası sonucu % 6.2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının % 20, davalı işverenin %60 ve ustabaşı Ahmet Korkmaz’ın %20 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Davacı vekili, dava dilekçesinde 2000 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş,22/4/2010 havale tarihli ıslah dilekçesinde de ıslah ettiği 11.138.27 TL lik miktara faiz talebinde bulunmamıştır. Bu nedenle sadece dava dilekçesinde belirtmiş olduğu maddi tazminat miktarına faiz yürütülmesi gerekir. Yerel mahkemece maddi tazminatın tümüne olay tarihinden(22/4/2005) itibaren faiz hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.M.K.’nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2011/5290, K. 2012/14765, 17 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama